Najwyższa pora, żeby się nim publicznie pochwalić:

a więc: AkademiaMalejKsięgowości.pl zaprasza do czytania, uczenia się i komentowania.

Zacznę od początku: założyłam pracownię artystyczną. Robię głównie
biżuterię, ale i elementy dekoracji wnętrz. Do produkcji używam
zakupionych wcześniej: kamieni, drutów, linek, koralików (to
biżuteria), farb, lakierów, drewnianych elementów, podobrazi, pędzli
(malowanie obrazów i dekoracje) i podobnych potrzebnych do tworzenia
rzeczy.

Przekopując się przez fora internetowe wyczytałam, że osoby, które
robią biżuterię wrzucają wszystko w koszta nie komplikując sobie
zbytnio księgowania. I ja chciałabym właśnie o to zapytać – jak
zaksięgować (na jakie konto) zakupy powyższych materiałów do produkcji
biżuterii oraz malowania i ozdabiania przedmiotów?

Sama wykombinowałam logicznie, że zakup mogłabym księgować, jako zakup towarów, wrzucać na magazyn półproduktów, z którego sukcesywnie będę zdejmować elementy nowopowstających “dzieł”, a potem wrzucać na magazyn “produktów gotowych”. Jest jednak duże “ale”: elementy idą w tysiące, często sprzedawane są na wagę, a ja korzystam z nich na sztuki. Wydaje mi się, ze zabawa w takie księgowanie mija się z celem – nie robiłabym nic innego, jak tylko księgowała .

Księgowość będę prowadzić oczywiście na PKPiR, jestem Vatowcem i mam
już kasę fiskalną (dzięki metalom szlachetnym). Bardzo proszę o pomoc,
bo większość moich znajomych księgowych nie miała do tej pory
styczności z taką dość “nietypową” działalnością… .

Mam dla Ciebie dobrą wiadomość. Jeśli prowadzisz PKPiR  nie musisz księgować wszystkiego na kontach. Ostatecznie zalicza się ją do “księgowości uproszczonej”.

Wersja minimum. Wszystkie zakupy materiałów księgujesz w kolumnie 10 PKPiR  i uznajesz za koszt w miesiącu, w którym je zakupiłaś. Na tej podstawie obliczasz zaliczkę na podatek dochodowy.

Zamykając rok robisz inwentaryzację i korygujesz koszty zakupu materiałów o wartości wykazane w inwentaryzacjach na początku i końcu roku. Na tej podstawie obliczasz koszty uzyskania przychodów w danym roku.

Wersja optimum-dobre rady: na pojemniku, w którym przechowujesz zakupione materiały przyklej etykietkę, na której napiszesz – od kogo je kupiłaś, kiedy, nr fakury, ile sztuk i cena jednostkowa netto.  Bardzo ułatwia wycenę inwentaryzacji.

Kiedyś byłam w sklepie szewskim, takim, co to fleki do butów i różne metalowe okucia sprzedaje. Pan miał tam taką sprytną wagę. Wrzucał na nią jednego metalowego “szpejka”, wpisywał, że to jest “1″, a później sypał z woreczka, a waga mu liczyła ile sztuk ma nasypane.  Może Tobie też coś takiego by się przydało.

Wersja maximum. Możesz prowadzić pełny magazyn i rozksięgowywać na konta. Jeśli tak lubisz. (Bo mnie taka zabawa bardzo uspokaja ) Nie zmieni to liczenia kosztów, bo przy PKPiR liczymy je tak, jak podałam w “wersji minimum”. Ale jak ktoś bardzo pragnie, to przecież wolno mu prowdzić pełną księgowość nawet dla jednoosobowej działalności gospodarczej.

Za to nadrabiam zaległości w czytaniu. Trafiłam na ciekawy artykuł na gazeta.pl “Krew zaczyna płynąć o drugiej w nocy” , o przedsiębiorcach, którzy stracili miliony na inwestycjach w opcje walutowe.

Przeczytaj go, KONIECZNIE!

I pamiętaj, że:

im większy potencjalny zysk, tym większe ryzyko

wiąże się z tą inwestycją,

a jeśli w coś wkładasz swój majątek, swoje ciężko zdobyte pieniądze zadaj sobie trochę trudu, żeby poznać przynajmniej podstawowe zasady , które rządzą daną dziedziną.

Możesz mieć doradców, ale

to TY decydujesz i to TY  jesteś ODPOWIEDZIALNY.

Instrukcja będzie darmowa dla subskrybentów mojego biuletynu. Będzie dostępna w piątek, 6.02.2009. Jeśli chesz go otrzymać, zapisz się tutaj.