Czasem warto wybrać się na całodzienne szkolenie, żeby usłyszeć jedno istotne zdanie. Ja dziś spędziłam dzień słuchając m. in. o sposobach tworzenia systemu monitorowania, planowania i zachowania płynności finansowej w małej firmie. Niesamowicie ważny temat. I podany w bardzo przystępny sposób.

Dlaczego ten temat jest ważny? Bo płynność finansowa przedsiębiorstwa decyduje o jego istnieniu lub bankructwie. Odkładając na bok ekonomiczny żargon – płynność finansowa to zdolność przedsiębiorstwa do regulowania swoich zobowiązań finansowych.  Kiedyś (dawno, dawno temu) miałam okazję przekonać się na własnej skórze, że firma może generować zysk i płacić z tego tytułu podatki, a jednocześnie mieć poważny problem z bieżącym opłacaniem swoich zobowiązań.

Więc w najbliższym czasie pojawią się wpisy o płynności. Ku nauce i przestrodze.

Zajmuję się ostatnio zagadnieniami związanymi z Działaniem 6.2 Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Czyli sławną dotacją „40 tysięcy na otwarcie firmy”. Dla wielu ludzi jest to gra warta świeczki. Ostatecznie taki zastrzyk finansowy na początku działalności gospodarczej piechotą nie chodzi.

Spotkałam się jednak z zarzutem, że „to miały być projekty wspomagające przedsiębiorstwa innowacyjne, a w efekcie dostają sklepy, kosmetyczki, fryzjerki – natomiast informatykowi trudno jest dotację dostać”. To jest opinia, w której jest jakieś ziarno prawdy. Ale trudno mi się z nim tak całkowicie zgodzić.

Po pierwsze, „a kto to jest informatyk”?

Termin „informatyk” jest workiem, do którego potocznie wrzuca się wszystkich ludzi, którzy zarabiają wykorzystując w jakiś sposób komputery (no może z wyjątkiem fakturzystek). Informatykami nazywa się właściciela sklepu z komputerami  i jego pracowników, różnego rodzaju serwisantów sprzętu, programistów, grafików komputerowych, projektantów stron www, testerów jakości oprogramowania, wdrożeniowców, etc.. I nawet ja, kiedy próbuję wytłumaczyć komuś, że zajmuję się e-learningiem i piszę blogi, bywam zaklasyfikowana jako „branża informatyczna”.

Tak duża różnorodność tej grupy powoduje, że nie można jednoznacznie powiedzieć „tak, informatycy dostają dotację” lub „nie, nie dostają”. Powoduje też, ze statystyczny sprawdzający ma większą szansę wiedzieć i zrozumieć na czym zarabiać będzie kosmetyczka, geodeta czy sklep z odzieżą niż konkretny „informatyk”. Ba, zdarza się, że nawet jeden informatyk nie do końca rozumie czym zajmuje się inny przedstawiciel tej branży.

Po drugie, „innowacja”.

Działanie 6.2 Programu Operacyjnego „Kapitał Ludzki” nie jest skierowane na wspieranie projektów innowacyjnych. Jego celem jest „wsparcie oraz promocja przedsiębiorczości i samozatrudnienia”, zwłaszcza wśród osób długotrwale bezrobotnych, niepełnosprawnych, poniżej 25 i powyżej 45 roku życia, oraz kobiet wracających na rynek pracy po przerwie związanej z urodzeniem i wychowaniem dzieci.

Z drugiej strony pojęcie innowacji w projektach finansowanych ze środków unijnych jest niesamowicie wyśrubowane. O projektach innowacyjnych można mówić w przypadku części naukowców, którzy tworzą coś, czego jeszcze nikt inny nie wymyślił. W większości znanych mi projektów finansowanych z Działania 6.2 zadawane są pytania o innowacyjność projektu, jednak w tym aspekcie punkty dostaje się za nowatorskie podejście. Nie trzeba być innowacyjnym.

Po trzecie, „kogo widać?”.

Sklep z butami, salon kosmetyczny, zakład mechaniczny to biznesy „stacjonarne”. Mają lokal gdzie przyjmują klientów. Taki z drzwiami, oknem i podłogą. Firmy należące do informatyków, w dużej części nie muszą być „widoczne z ulicy”. Stosują inne formy reklamy, inaczej docierają do klientów. Więc nowo powstające firmy również są mniej widoczne.

Po czwarte, „słowa, słowa, słowa”.

Przypadłością części  ”umysłów ścisłych” jest to, że niesamowicie oszczędzają słowa. „Nie leją wody” w prezentacjach i biznesplanach. A często ich praca wymaga stosowania nowoczesnych technik i technologii. Osoba, która zajmuje się daną tematyką jest w stanie zrozumieć, jeśli określisz w dwóch zdaniach, na czym zarabiasz. Powiedzmy, że przy odrobinie dobrej woli zrozumie to również inny informatyk (coś czytał, gdzieś coś mu się obiło o uszy). Ale postaw się w sytuacji prawnika lub specjalisty od rachunkowości, który ocenia taki lakoniczny biznesplan. Naprawdę ma trudną robotę.

No więc, jak jest z tymi dotacjami?

Informatycy dostają dotacje. Nie wszyscy. Podobnie jak nie wszystkie kosmetyczki, mechanicy i chętni na założenie sklepu. Dużo zależy od podejścia osób oceniających. Niestety, nawet mimo wprowadzenia instrukcji przyznawania punktów, nie da się wyłączyć subiektywizmu. Nawet jeśli twój projekt został oceniony negatywnie, to – jest to tylko ocena. Nie wyrok.

Blogi ekonomiczne starzeją się dość szybko. W pewnym momencie przerwałam pisanie bloga w tej domenie. A teraz uznałam, że trzeba go odświeżyć.

I oto moja zbójecka strategia przebudowy.

• Stare wpisy z OlaZulawinska.pl udostępnię  w formie archiwum.
• Na tematy księgowe i o programach będę pisać głównie na Akademii Małej Księgowości.
• A tu będę blogować na tematy nieco luźniejsze – choć również związane z ekonomią, małymi firmami, ich rozwojem i finansami.

Przez kilka najbliższych dni będzie tu wszystko zmieniać i może panować niezły chaos. Ale ostatecznie, jak przebudowa, to przebudowa.